Ontmoet de Ferengi

Van 5 maart tot en met 24 oktober is de tentoonstelling Ferengi te zien in Museum Villa Mondriaan. Hier alvast een ontmoeting met de Ferengi uit de tentoonstelling.
 
“Welk deel van onszelf zijn we “echt”, van welk stuk willen we eigenaar zijn? Welk deel wordt door anderen gemaakt, of zijn we, omdat dat van ons verwacht wordt?
Dat is waar de tentoonstelling Ferengi over gaat. De wens om een buitenstaander, iets anders dan onszelf, te zijn. De wens om ons geheel en al te verhullen in een vreemdeling.”

Ferengi Hollandinye, Dienke Groenhout
Ferengi Hollandinye, Dienke Groenhout

De Ferengi Hollandinye, de Nederlandse vreemdeling, omdat hij lijkt op de eerste Ferengi (een Ethiopische vreemdeling), gemaakt van bamboe, gras uiterwaarden en ‘testgrassen’ van de WUR-proefvelden.

Debek Ferengi, Dienke Groenhout

Debek Ferengi (verborgen vreemdeling) heeft een gewei van dennentakken en is gemaakt van de wol van schapen van Grebbeveld Schapen &zo, waar de Magirus mag parkeren.

Deze twee kostuums zijn helemaal vervaardigd uit materiaal uit de directe omgeving. “Me afvragende wat het betekent om voor Nederlander door te gaan in het buitenland, struinde ik langs eigen bodem. Om te beginnen de tuin. Er staat een dood dennenboompje, die eruit moet. Er groeit ook bamboe groeit. Terwijl de dennentakken en het bamboe voorbereid worden, vraag ik mij af welk deel van Nederland ik wilde vertegenwoordigen. De natuur misschien? De mogelijkheid om iets exotisch, iets nieuws en vreemds te incorporeren als een stuk van onze eigen identiteit?” 

Zaliwa,, Valerie Amani, Tanzania

Zaliwa, een zeewezen, Valerie schreef bij dit kostuum een gedicht dat alles te maken heeft met haar motto “Definition belong to the definers, not to the defined” (Toni Morrisson)

A midnight song

To be born in the ephemeral 
A water birth 
Holding balance between the seen 
And unseen  
A cleansing 
Or a drowning and reincarnation  
The many things that are felt 
But not understood 
We have become the contradiction of living as nature 
But not a part of it 
Placing home in the periphery 
We became observers of ourselves 

A water birth 
Is a breaking birth 
A limitless birthing occurring 
And reoccurring 
Until we understand 
What we really are 
Is nothing like we wanted to be 

A midnight sun 
Moving mysteries 
Inhaling and transforming 
Like the texture of our skin 
And the hypocrisy of humanity
Always changing
Hybrids today 
Hybrids tomorrow 
I try and relocate myself 
Hold on to a fluid identity 
A history I did not ask for 
But one I must claim 
And re-texturize

Ecosapiens, Tamrat Gezahegne, Ethiopie

“Mijn Ecosapiens is geboren uit mijn vurige wens om stad en platteland in symbiose te zien samenleven. Waarbij ze elkaar versterken en beide in harmonie en biodiversiteit kunnen samenleven. Dat zij hun beider culturele waarden en kennis begrijpen en delen voor een betere toekomst.”

 

Fjállkonan, Gígja Reynisdóttir, IJsland

Fjállkonan is een mythische vrouw die het volk en de natuur van IJsland symboliseert. Traditie is dat de vrouw, vertolkt door een beroemde actrice, gedichten voordraagt tijdens de nationale feestdag van IJsland.
Zij gaat dan gekleed in een luisterrijk, traditioneel Bergvrouw-ornaat bestikt met goud en geborduurd met bloemen. “In de vijfentwintig jaar dat ik in Nederland woon ben ik de ruige IJslandse natuur en in het bijzonder de bergen steeds meer gaan missen. Het was voor mij daarom een logische keuze om voor de expositie Ferengi mijn eigen persoonlijke ‘Fjállkonan’ te maken.”

Rollie Bollie, Dienke Groenhout
Rollie Bollie, Dienke Groenhout

Rollie Bollie werd geïntroduceerd in de vorige nieuwsbrief: “spullen spullen spullen”. Niets voor dit kostuum werd gekocht. Het is te zwaar om mee te lopen en daarmee vertelt het zijn eigen verhaal. Alle dingen die we verzamelen: verhalen van vroeger, herinneringen en souvenirs zijn erin verwerkt. Het zijn dierbare gematerialiseerde gedachten en sentimenten, totdat ze ballast worden. De ballast van een leven wordt een eigen entiteit.

Bekijk hieronder hoe de Ferengi in hun habitat bewegen. Met dank aan Jessie van Vreden, Pauline van Tuyll en Tania Romero.

En bezoek de tentoonstelling in Villa Mondriaan.