Ontmoet de Ferengi

Van 5 maart tot en met 19 september is de tentoonstelling Ferengi te zien in Museum Villa Mondriaan. Terwijl we wachten tot museum opent hier alvast een ontmoeting met de Ferengi uit de tentoonstelling.
 
“Welk deel van onszelf zijn we “echt”, van welk deel willen we eigenaar zijn? En welk deel van onszelf wordt door anderen gemaakt, of zijn we, omdat dat van ons verwacht wordt?
Dat is waar de tentoonstelling “Ferengi” over gaat, de wens om een buitenstaander te zijn. De wens om iets anders te zijn dan onszelf. De wens om ons geheel en al te verhullen in een vreemdeling.”

Rolliebollie

Dienke Groenhout, Nederland

Dit kostuum werd geïntroduceerd in de vorige nieuwsbrief in de blog “spullen spullen spullen”. Niets voor dit ‘kostuum’ werd er gekocht. Het is te zwaar om mee te lopen en daarmee vertelt het zijn eigen verhaal. Alle dingen die we verzamelen, alle verhalen van vroeger, herinneringen, souvenirs zijn erin verwerkt. Het zijn dierbare gematerialiseerde gedachten en sentimenten, totdat ze ballast worden. De ballast van een leven werd een eigen entiteit.

Ferengi Hollandinye

Dienke Groenhout

Deze twee kostuums zijn helemaal vervaardigd uit materiaal uit mijn directe omgeving. Terwijl ik mij afvroeg wat het betekent om in het buitenland voor Nederlander door te gaan, struinde ik door mijn eigen bodem. Om te beginnen mijn tuin. Er stond een dood denneboompje in dat eruit moest. En bamboe groeit er ook (een exoot trouwens). Terwijl ik aan de boom en het bamboe bezig was te zagen en knippen, vroeg ik mij af welk deel van Nederland ik wilde vertegenwoordigen als men mij Nederlander noemt. De natuur misschien? De mogelijkheid om iets exotisch, iets nieuws en vreemds te incorporeren als een stuk van onze eigen identiteit?  
Zo ontstonden de Ferengi Hollandinye (de Nederlandse vreemdeling, omdat hij lijkt op de eerste Ferengi, een Ethiopische vreemdeling), gemaakt van bamboe uit de tuin, gras uit de uiterwaarden en ‘testgrassen’ van de proefvelden van de WUR.
Terwijl Debek Ferengi (Verborgen Vreemdeling) een gewei heeft van onze dennenboom, en gemaakt is van de wol van schapen van Grebbeveld Schapen &zo, waar onze Magirus mag parkeren.

Debek Ferengi

Dienke Groenhout

Zaliwa, a midnight sun

Valerie Amani, Tanzania

Een zeewezen, Valerie schreef bij dit kostuum een gedicht dat alles heeft te maken met haar motto “Definition belong to the definers, not to the defined” (Toni Morrisson)

A midnight song
 
To be born in the ephemeral 
A water birth 
Holding balance between the seen 
And unseen  
A cleansing 
Or a drowning and reincarnation  
The many things that are felt 
But not understood 
We have become the contradiction of living as nature 
But not a part of it 
Placing home in the periphery 
We became observers of ourselves 
 
A water birth 
Is a breaking birth 
A limitless birthing occurring 
And reoccurring 
Until we understand 
What we really are 
Is nothing like we wanted to be 
 
A midnight sun 
Moving mysteries 
Inhaling and transforming 
Like the texture of our skin 
And the hypocrisy of humanity
Always changing
Hybrids today 
Hybrids tomorrow 
I try and relocate myself 
Hold on to a fluid identity 
A history I did not ask for 
But one I must claim 
And re-texturize

Ecosapiens

Tamrat Gezahegne, Ethiopie

“Mijn Ecosapiens is geboren uit mijn vurige wens om stad en platteland in symbiose te zien samenleven. Waarbij de een de ander versterkt, en beide in harmonie en biodiversiteit kunnen samenleven. Dat zij hun beider culturele waarden en kennis begrijpen en delen voor een betere toekomst.”

Fjállkonan

Gígja Reynisdóttir, IJsland

‘Fjállkonan’ is een mythische vrouw die het volk en de natuur van IJsland symboliseert. Traditie is dat de vrouwe, doorgaans vertolkt door een beroemde actrice, gedichten voordraagt tijdens de nationale feestdag van IJsland.
Zij gaat dan gekleed in een luisterrijk, traditioneel Bergvrouwe-ornaat bestikt met goud en geborduurd met bloemen. In de vijfentwintig jaar dat ik in Nederland woon ben ik de ruige IJslandse natuur en in het bijzonder de bergen steeds meer gaan missen. Het was voor mij daarom een logische keuze om voor de expositie Ferengi mijn eigen persoonlijke ‘Fjállkonan’ te maken.

Bekijk hieronder hoe de Ferengi in hun habitat bewegen. Met dank aan Jessie van Vreden, Pauline van Tuyll en Tania Romero.

En bezoek hier de website van Villa Mondriaan.